Laserowe leczenie hemoroidów - HemoLT


Proktologia jest wydzieloną specjalnością medyczną, która zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem chorób końcowego odcinka przewodu pokarmowego, tzn.: odbytnicy, kanału odbytu i odbytu. Oferujemy profilaktykę, diagnostykę i leczenie chorób końcowego odcinka przewodu pokarmowego oraz konsultacje z zakresu chirurgii onkologicznej tj. nowotworów skóry i tkanek miękkich, piersi i układu pokarmowego.

 

Konsultacja proktologiczna

Konsultacja obejmuje wywiad dotyczący zgłaszanych dolegliwości, badanie proktologiczne mające na celu rozpoznanie m.in. szczeliny odbytu, zewnętrznego ujścia przetoki okołoodbytniczej, wypadniętych żylaków odbytu (stopień III lub IV), wypadniętego uszypułowanego polipu odbytnicy, stanu zapalnego skóry okolicy odbytu, ropnia okołoodbytniczego, przerośniętych fałdów skórnych, kłykcin kończystych. Następnie wykonuje się badanie palcem i ocenia się napięcie zwieraczy, lokalizację zmian mogących wywoływać uczucie bólu (np. szczelina odbytu, ropień okołoodbytniczy), ewentualną obecność guzów w kanale odbytu i bańce odbytnicy. Składową konsultacji jest też anoskopia czyli wziernikowanie kanału odbytu i dalszej części odbytnicy, które pozwala na ocenę błony śluzowej bańki odbytnicy i kanału odbytu oraz rozpoznanie polipów, guzków hemoroidalnych, guzów i owrzodzeń dalszej części bańki odbytnicy (choroby nowotworowe) oraz przetok okołoodbytniczych (lokalizacja ujścia wewnętrznego).


Leczenie guzków hemoroidalnych

W leczeniu choroby hemoroidalnej proponujemy Państwu dwie metody terapii:

I. Skleroterapię - polegającą na wstrzyknięciu do błony podśluzowej guzka krwawniczego środka powodującego powstanie zakrzepu naczyń tworzących guzek. Najlepsze wyniki leczenia uzyskuje się w I i II stopniu choroby hemoroidalnej tj. w przypadku gdy guzki hemoroidalne występują jedynie w kanale odbytu lub uwypuklają się na zewnątrz podczas parcia i następnie samoistnie powracają. Metodę rekomenduje się też w przypadku wystąpienia choroby hemoroidalnej u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe, w przypadku pacjentów z marskością wątroby i tzw. nadciśnieniem wrotnym oraz u chorych z zaburzeniami odporności.

II. Laserowe leczenie hemoroidów (HemoLT) - polegające na naświetlaniu guzka hemoroidalnego w miejscu jego unaczynienia wysokoenergetycznym laserem celem koagulacji naczyń i zwłóknienia tkanki hemoroidalnej. Jednorazowo zabiegowi poddaje się jeden zmieniony chorobowo splot hemoroidalny. Pacjent zostaje znieczulony miejscowo, a po zabiegu pozostaje na obserwacji przez ok. kwadrans, po czym może wrócić do swoich zajęć codziennych. Już po tygodniu powiększone guzki krwawnicze powinny zniknąć bez śladu. Zaletą zabiegu przeprowadzonego tą metodą jest jego prostota i bezpieczeństwo, precyzja, minimalne ryzyko wystąpienia dyskomfortu po operacji oraz szybki powrót do normalnej aktywności.

 

Leczenie zakrzepowego zapalenia splotu okołoodbytniczego

Zakrzepica splotu okołoodbytniczego przebiega z nagłym, silny bólem okolicy odbytu z wyczuwalnym bolesnym, sino-fioletowym guzkiem obecnym na brzegu zwieracza zewnętrznego. Początek dolegliwości pacjenci często kojarzą z krótkotrwałym, znacznym wysiłkiem, zaparciami, lub z długotrwałym, nieruchomym siedzeniem w jednej pozycji. Ból ma charakter stały i ulega nasileniu podczas manipulacji w okolicy guzka. Dolegliwości bólowe narastają w ciągu pierwszych 2-3 dni, następnie zaczynają ustępować. Na każdym etapie schorzenia może wystąpić krwawienie z guzka, czasem dość obfite. Jego przyczyną jest pęknięcie guzka lub miejscowa martwica anodermy spowodowana ciśnieniem panującym wewnątrz napiętych tkanek. Leczenie polega na nacięciu guzka w znieczuleniu miejscowym z ewakuacją skrzepu powodującego dolegliwości. Zabieg przynosi natychmiastową ulgę, a najlepsze efekty zabiegu uzyskujemy, gdy nacięcie wykonamy w ciągu pierwszych 72 godzin od początku dolegliwości.


Leczenie szczeliny odbytu

Szczelina odbytu jest podłużnym owrzodzeniem (pęknięciem, rozerwaniem), w pierwotnej formie najczęściej płytkim, w obszarze wrażliwej anodermy. Rozciąga się zazwyczaj od linii grzebieniastej do linii skórno-odbytowej. W 75-90 % położona jest na spoidle tylnym, w pozostałych przypadkach umiejscowiona jest na spoidle przednim lub rzadziej w sektorach bocznych. Przyczyną powstania szczeliny jest niedokrwienie anodermy będące skutkiem wzrostu ciśnienia spoczynkowego w kanale odbytu i wzmożone napięcie zwieracza wewnętrznego odbytu. Obecnie uważa się powszechnie, że w każdym przypadku szczelina odbytu powinna być najpierw leczona zachowawczo, a dopiero w razie niepowodzenia można rozpatrywać leczenie zabiegowe. Oferujemy Państwu leczenie zachowawcze, a w przypadku niepowodzenia, zwłaszcza w przypadku występowania przewlekłych szczelin leczenie z użyciem toksyny botulinowej. Toksyna botulinowa jest silnym inhibitorem uwalniania acetylocholiny z zakończeń nerwowych odpowiedzialnej za skurcz mięśni szkieletowych. Jej wstrzykniecie powoduje znaczne zmniejszenie napięcia zwieracza wewnętrznego odbytu i sprzyja zagojeniu się szczeliny odbytu. Może być też stosowana jako podstawowy preparat w leczeniu szczeliny odbytu. Pełne wyleczenie obserwowane jest u około 75 do 90% chorych po okresie 2 miesięcy od podania. W przypadku nawrotu choroby możliwe jest ponowne wstrzykniecie botuliny.


Leczenie fałdów okołoodbytniczych

Fałdy brzeżne odbytu zwane również fałdami okołoodbytniczymi same w sobie nie stanowią choroby, mogą natomiast powodować istotne obniżenie jakości życia poprzez trudność z utrzymaniem ich prawidłowej higieny, oraz ze względów estetycznych. Anatomicznie w tej okolicy pod skórą znajduje się luźna, podatna na rozciąganie tkanka łączna wypełniona gęstą siecią naczyń krwionośnych. Naczynia te tworzą tzw. zewnętrzne sploty okołoodbytnicze składające się głównie z żył. Wykrzepienie krwi w tych naczyniach o ile jest leczona zachowawczo jest najczęstszą przyczyną tworzenia się fałdów okołoodbytniczych. W wyniku powstania zakrzepu dochodzi do gwałtownego rozciągnięcia skóry. Ta zaś nie mając możliwości obkurczenia się przez kilka kolejnych dni ulega trwałemu przerostowi. Rozciągnięta skóra formuje się w postaci meszków skórnych zlokalizowanych wokół odbytu. Leczenie polega na ich usunięciu z użyciem elektrokoagulacji w znieczuleniu miejscowym. W wyjątkowych przypadkach konieczne jest zaopatrzenie powstałego ubytku przy pomocy szwów skórnych, które usuwamy po około 7-10 dniach.


Leczenie kłykcin kończystych

Przyczyną powstawania kłykcin są wirusy brodawczaka ludzkiego podobne do wirusów wywołujących zwykłe brodawki skóry. Zarazić się można poprzez kontakt bezpośredni.W większości przypadków nie powodują one dolegliwości bólowych czy uczucia dyskomfortu dlatego pacjenci często są nieświadomi ich istnienia. Czasami mogą powodować świąd, krwawienie czy wysięk z tej okolicy, jeżeli są większe powodują ucisk. Leczenie kłykcin jest konieczne, gdyż pozostawione rosną i mogą doprowadzić do poważnych powikłań: zaburzeń w oddawaniu moczu, naciekania okolicznych tkanek. Rozległe i nie leczone zmiany mogą prowadzić również do zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworu w zainfekowanej okolicy. Leczenie zmian niewielkich polega na stosowaniu metod zachowawczych (maści i kremy). W przypadku dużych zmian, zwłaszcza, gdy brodawki nie reagują na inne sposoby, wskazany jest zabieg chirurgiczny lub usunięcie chorych tkanek przy pomocy prądu elektrycznego (elektrokoagulacja). Zabieg taki przynosi natychmiastowe rezultaty i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.



Oferta